Lynn's gedichten
|
*~* Anthony *~* Jij bent je in het leventje veel te vaak alleen, En je voelt jij je altijd wat verloren. Je bent zo vaak ‘down’ en denkt dan meteen, Dat je voor het ongeluk bent geboren. Niet doen binkie, want het geluk komt ook voor jou, Het zit in die hele kleine dingen. Een vriendje die jou weer eventjes laat lachen, Of je zusje die voor jouw staat te zingen. Wil je de zon steeds zien stralen? Dan word het tijd op te staan, Vertel nou eens, wat houd je tegen? Je moet keihard voor je eigen geluk gaan. Ga niet elke dag zitten zeuren, om alles wat je niet hebt gehad. Laat je dat nooit meer gebeuren, jij kunt je eigen dag kleuren, schat. Breng eens een glimlach, lieve jongen. want leven betekend ook dat je moet geven Manneke, geniet toch, zo lang als je kan want je kindertijd duurt nog maar heel even. Iedereen krijgt in het leven zijn deel, Nee, dat kun je niet ontlopen. Je ziet het vaak, de een heeft tonnen op de bank, De ander kan niet eens een buskaart kopen. Maar het geluk word nooit alleen vergoed met geld, ’t Zit soms verborgen in je dromen. Je kunt maar beter blijven lachen, Over alle rottigheid wat jou is overkomen. Het gaat goed komen lieve schat. Mama is er voor jou, elke dag! Ik hou van jou, voel je dat? Weet dat jij er wezen mag! *~* Mama *~* 26-11-2007 |
|
Lieve mama Ik tast vol bewondering jouw hemel af op zoek naar mijn moeder, naar jou. Ik zal jouw God vragen om een teken dat bij mij dé vraag, bewijzen zou. Dat ~ook al is het zonder lichaam~ jij, zoals in jouw overtuiging, toch verder leeft. En dat jij, vanuit een andere sfeer, mij ~je dochter~, al je liefde geeft. Ik weet het wel, jouw aardse leven is voorbij, We komen hier nooit meer samen. Want, in de levens die nog zullen komen, dragen we allebei andere namen. We zullen, niet bewust, nog weten wie, wat of hoe we waren. Maar als de ziel die ik nu ben, zal ik trots de herinnering aan jou bewaren. En wanneer ik je straks weer tegenkom, zeg ik "dag lieve mama". Oh moedermuis, ik mis je nu al zo… Ik hou van jou, daarom…. 27 oktober 2007 ©Gaialynn |
|
Schaduwkind Klein, alleen en geschonden Teer, vol van verdriet en onzichtbare wonden Toch loyaal aan de handen Die hem zouden moeten omarmen Een stukje leven van hem geveld Omdat hij is omringd door immens geweld Buitenshuis onbekend en onbemind Op de groep waardeloos voelend en ongewild Op school het kind dat niet wil luisteren Voor de maatschappij het kind dat niemand ziet Maar overtuigd is van zijn schuld en verdriet Altijd in een schaduw gehuld Nooit zijn hart met liefde gevuld Een lange lijdensweg te gaan Hopend dat iemand hem ziet staan Maar is het dan niet te laat Voordat iemand eindelijk alarm slaat. Mama |
|
*~* Robyn *~* My daughter and my Friend From the time that you were born I knew that you would be A Daughter so sweet and loving What a blessing you were to me. The years went by much too fast Together we both grew You a lovely lady And me so proud of you. We laughed and cried, had so much fun The day will come when I know You’ve got to spread your lovely wings Nothing more that I can do. I enclose my memories and shed my tears You know I can not pretend That I will be lonely without you My daughter, my best friend. No more dolls and dressing up School dances, dates and such No music, friends and giggles I'll miss that very much. But God has plans for each of us And we must follow through Please know my dearest daughter Where ever you go I'll always love you. *~* Mama *~* 25-12-2007 |
|
Slaaptekort… Weer een nacht niet geslapen, Weer een dag niet geleefd. Wat komt een mens een slaap tekort, zeg. Als deze om een ander geeft. Weer een dag ellende, Omdat die ander niets gelooft, Weer een dag vol hekelingen, Omdat zij je weer wat heeft belooft. Ik hou van jou maar dat voel je blijkbaar niet, Omdat zij weer wat heeft losgemaakt. Spijt, therapie en haar besluiteloosheid Hebben jou tot op het bot gekraakt. Maar ga maar door mijn lieveling, Je maakt alles om je heen echt stuk.. Al zegt men jou de pure waarheid Je geloofd ervan ‘geen ene fuck’. Droom maar fijn, van al haar leugens, Ik weet je belt dan weer naar mij… Maar geloof me, lieve jongen, Dan is mijn strijdlust wel voorbij! Droom maar zacht, je zult het zien, heus ’t word je allemaal zonneklaar. Door je eigen domme gedrag, Is er straks geen mens meer daar… En dan? Dan kun jij niet meer slapen…. |
|
Jij bent… Jij bent een arm om me heen en lijkt een troost als ik verdrietig ben. Fluistert lieve woordjes in m’n oor waar ik de betekenis zo goed van ken. Maar ik tilde jou op, toen je even was gevallen. Je zegt dat je liefde voor mij groot is en niet uit te drukken is in getallen. Langzaam bespeel je de snaren van de liefde heel teder en zacht. Je bleef wachten tot ik zei; blijf bij me vannacht. Je sleepte me mee naar een plek waar alles mooi en onwerkelijk lijkt. Waar het gras groen is en de zon altijd aan de hemel reikt. Maar blijven doe je enkel kort en vertrekken in het geniep. Jouw verdwijning deden in me snijden tot op het bot, zo diep. Want je bent een acteur en illusionist die maar kort van liefde wil proeven. Totdat je voldaan bent en jouw liefde in wilgen vast wil schroeven. Op weg ben je om opnieuw een hartje ~even~ te winnen of te stelen. Totdat je alle beschikbare liefdesinstrumenten hebt leren bespelen. |
|
Het zat mij in het leven, niet altijd even mee. Het mocht niet blijven duren, de liefde van ons twee. Mijn hart dat was gebroken, ik kon niet verder gaan. Toen voelde ik zijn handje, en hij keek me vragend aan. Ik zag de liefde in de ogen van mijn kind, En toen besefte ik dat ik daar de kracht weer vind. Want keek ik in die lieve kinderogen, Dan zag ik het verdriet en hoe vaak ze zijn belogen. Nu zie de liefde in de ogen van mijn kind, En weet ik dat voor ons het leven weer begint. Met goud niet te betalen, als mijn kinderen hun ogen stralen, Nu heb ik die kracht waarmee je alles overwint. Nu zoveel jaren later, mijn zoon komt naar me toe Ook hij kent nu het leven, en weet soms niet meer hoe… Ik zie hij heeft het moeilijk, al zegt hij mij dat niet, Want ik lees in zijn ogen, hij zit vol met verdriet. Ik kus de tranen uit de ogen van mijn kind, En wil het liefst dat hij zijn geluk ook vind, Als die twee ogen je aan hebben gekeken Ja, dan kan zeker mijn moederhart breken. Ik kus de tranen uit de ogen van mijn kind En ik vertel hem dat het leven pas begint Mijn kind hoeft niets te vragen, ik ben daar alle dagen Zodat hij al zijn zorgen overwint. Lynn |
|
De boom Als zo velen Eenzaam In een bos vol andere bomen Maar mijn takken Reiken net niet ver genoeg Net niet tot een ander Ik wacht… Op een zuchtje wind Dat mijn takken zou doen schudden Ritselen Contact met een andere boom Verlossing van de eenzaamheid Maar de wind is stil En mijn takken hangen zwaar Mijn bladeren gaan dood Vallen op de grond Verdwijnen langzaam Mijn kruin schudt Schudt heen en weer in de storm Mijn lege takken raken de anderen Maar ze strelen en knuffelen niet Ze slaan de andere bladeren kapot Alles wijkt En wederom, eenzaamheid… Lynn |
(C) 2005 - Alle rechten voorbehouden